กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 228 เจ้าไม่ได้ห้ามไว้หน่อยหรือ
พริบตาที่เห็นติงเหยียน โจวยี่ก็ลืมความเจ็บแสบร้อนผ่าวในลำคอไปเสียสนิท
ตัวยังไม่ทันจะลุกขึ้นมา มือก็กุมคอพลางสบถลั่น “เชี่ยเอ๊ย——”
หลินชูอีรีบชะงักเท้า กวาดตามองเขาตั้งแต่หัวจดเท้า แล้วมุมปากก็กระตุกตาม “แม่เจ้าโว้ย——”
เห็นเพียงติงเหยียนเดินมาจากทางด้านหลัง ยังคงสวมชุดสีดำตัวเดิมที่ใส่มาจากเรือนโลหิตสังหาร
ส่วนอื่นไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย จะมีก็แต่หัวที่เดิมทีเคยโล้นเตียนนั่น... มันมีผมงอกออกมาแล้ว
โจวยี่ดีดตัวผึ่งลุกขึ้นมาทันที ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปมองด้วยความประหลาดใจเต็มเปี่ยม
เขาจ้องผมสั้นเกรียนบนหัวติงเหยียนตาไม่กะพริบ แล้วถามด้วยเสียงแหบแห้ง
“เหล่าติง เจ้าแอบพวกเราไปปลูกผมมาหรือ”