เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 219 หรือว่า เจ้าจะพากลับไปเลี้ยงดู?
โจวยี่กลืนน้ำลายลงคอ “พวกเจ้าว่า จะเป็นไปได้ไหมว่านังผีจี้นั่นย้ายเอาความอัปลักษณ์น่าเกลียดน่ากลัวทั้งหมดของตัวเองมาใส่ไว้ในไอ้ตัวนี้ นี่ถึงจะเป็นหน้าตาจริง ๆ ของนาง?”
ไม่อย่างนั้นไอ้ตัวบ้านี่มันจะอัปลักษณ์จนน่าเวทนาได้ขนาดนี้เชียวหรือ? นี่มันชั่วร้ายเกินไปแล้วจริง ๆ
หลินชูอีปรายตามองเขา “เจ้าอิจฉาความงามของเขาหรือไง?”
ฉู่อวี้เสียนได้ยินก็หันขวับมา คำพูดหลุดออกจากปากทันควัน “อิจฉาหรือ? เรื่องนี้... มันไม่ควรจะเป็นเจ้าที่ต้องอิจฉาหรอกหรือ...”
พอพูดจบ เขาก็นึกเสียใจขึ้นมาทันที
เรื่องความริษยานี่มันไม่เข้าใครออกใคร ไม่แบ่งแยกอายุ ขอแค่เป็นผู้หญิง อย่างไรก็ต้องมีกันบ้างทั้งนั้น
อย่าว่าแต่พวกคุณหนูตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงเลย แม้แต่พวกพระสนมในวังหลังก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน
แต่เรื่องแบบนี้มันพูดพล่อย ๆ ออกมาได้เสียที่ไหนกันล่ะ? ช่วงนี้ปากเขาทำไมถึงได้ไวนักนะ?