เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 215 เข้าสู่ความฝัน
ต้าไป๋ยังอยากจะพูดอะไรอีกสักหน่อย แต่พอโดนหลินชูอีกวาดสายตาที่ดูโล่งใจปนแฝงความหมายลึกซึ้งมองมา มันก็หุบปากทันควัน
ข้าไม่พูดก็ได้ แต่เจ้าอย่าคิดจะมาหาเรื่องหมาป่าเชียวนะ
หลินชูอีกลอกตาใส่มันทีหนึ่ง ตื่นตัวแค่สองส่วน จงรักภักดีได้สามวินาที สมเป็นไอ้หมาป่าเนรคุณจริงๆ
ฉู่อวี้เสียนก็ยังไม่ค่อยวางใจ “หรือว่าจะลองคิดหาวิธีอื่นดูอีกทีดี?”
เขากับโจวยี่อายุเท่ากัน เด็กหนุ่มวัยสิบห้าสิบหกสองคน จะปล่อยให้เด็กหญิงตัวน้อยวัยเก้าขวบไปเสี่ยงอันตรายได้ยังไงกัน?
แต่ก็ต้องยอมรับจริงๆ ว่า เขาไม่มีความสามารถพอจะเสนอตัวไปแทน
พอหันไปมองโจวยี่ที่เปลี่ยนจากนั่งยองๆ มาเป็นนั่งราบ แล้วตอนนี้กำลังแกว่งขอยาวๆ สองข้างไปมาอย่างไม่สะทกสะท้าน
ฉู่อวี้เสียนก็นิ่งเงียบไป เอาเถอะ ปล่อยให้เป็นแบบนี้แหละ
คนที่มีความสามารถยังพึ่งพาไม่ได้ เขาก็อย่าไปช่วยทำเรื่องให้วุ่นวายเพิ่มเลย