ตอนที่ 200 เข้าเมือง

ตอนที่ 200 เข้าเมือง

จากเมืองหลี่ไปถึงเมืองผิงมีระยะทางแค่สองร้อยกว่าลี้ ทว่าอุณหภูมิของทั้งสองเมืองกลับต่างกันราวฟ้ากับเหว

ที่เมืองหลี่ ผู้คนยังสวมเสื้อนวมหนากันเป็นส่วนใหญ่

แม้แต่คุณหนูตระกูลร่ำรวยที่รักสวยรักงาม ก็ยังสวมชุดกระโปรงนวมแบบบางชั้นหนึ่ง

แต่พอพ้นเขตเมืองหลี่ ยิ่งเข้าใกล้เมืองผิงเท่าไร อุณหภูมิก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น ราวกับข้ามจากฤดูหนาวไปเป็นฤดูร้อนในพริบตา

ตอนนี้เพิ่งจะเดือนสอง เป็นช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ ต่อให้ที่นี่จะค่อนไปทางใต้แค่ไหน ก็ไม่น่าจะร้อนขนาดนี้

และสิ่งที่ขัดแย้งกับสภาพอากาศแบบนี้ก็คือ ผิวถนนแห้งแตกระแหง ต้นไม้สองข้างทางแห้งเหี่ยวเหลืองกรอบ บริเวณรอบๆ ไม่มีแม้แต่หญ้าสักต้นงอกขึ้นมา

ทั้งสามชะลอความเร็วของม้าลง แล้วหยุดอยู่ที่หน้าประตูเมืองผิง พลางแหงนหน้ามองประตูเมืองอันเงียบเหงาวังเวงพร้อมกัน

สีบรอนซ์ที่ทาไว้หลุดลอกจนหมด บานประตูด้านซ้ายมีรูโหว่ขนาดใหญ่เท่าศีรษะคนอยู่รูหนึ่ง