ตอนที่ 181 สือจิ้นช้ำใจนัก

ตอนที่ 181 สือจิ้นช้ำใจนัก

พูดก็พูดเถอะ เรื่องที่สือจิ้นขวัญอ่อนก็เรื่องหนึ่ง แต่อีกเรื่องคือเขาไม่รู้นิสัยสันดานของมนุษย์หินต่างหาก

ตอบสนองช้า หัวทึบไม่มีสมอง แถมยังหลอกง่าย

มีอะไรก็ถามไปตรงๆ พอมันฟังเข้าใจแล้วก็จะตอบเจ้าเอง

ที่สำคัญคือปกติมันไม่ทำร้ายคนด้วย

แต่เจ้าคิดจะไปประลองความอดทนกับหินเนี่ยนะ

เขาไม่กินข้าวไม่กินน้ำ แม้แต่หายใจยังไม่จำเป็น นั่งยองๆ ตรงไหนทีหนึ่งก็อยู่ได้เป็นร้อยปี

ถ้าไม่ใช่เพราะหลินชูอีไปเจอเศษหยกบ่อน้ำพุวิญญาณบนตัวมันเข้า ป่านนี้ก็คงยังไม่ยอมขยับไปไหนเลยด้วยซ้ำ

สือจิ้นสูดน้ำมูก ปวดเมื่อยไปทั้งตัว แถมยังหนาวอีก

เบ้าตาที่เป็นรูกลวงสีดำของมนุษย์หินจ้องเขม็งไปที่แผ่นกระดานเตียงตรงกลาง ทั้งสองคนเพิ่งมุดขึ้นมาจากใต้แผ่นไม้นั้นนั่นแหละ