ตอนที่ 173 ใกล้ลงโลง

ตอนที่ 173 ใกล้ลงโลง

องค์ชายรองมอบไข่มุกราตรีหนานไห่เม็ดโตสี่เม็ด หลินชูอีไม่รู้หรอกว่าไข่มุกราตรีมีค่าเท่าไร

แต่เห็นไทเฮายิ้มแย้มเมตตาอย่างนั้น ก็เดาเอาเองว่าน่าจะแพงมาก

องค์ชายสี่มอบภาพหมื่นอายุวัฒนะ สื่อความหมายว่าขอให้อายุยืนหมื่นๆ ปี

องค์ชายหกยืนอยู่ข้างองค์ชายรอง ดูเกร็งๆ ไปบ้าง

อาจจะกลัวว่าความผิดปกติของตัวเองจะทำให้ไทเฮาตกใจ เลยไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาตลอด

ของที่เขามอบให้มีค่าน้อยที่สุด แต่กลับใส่ใจมากที่สุด

มันคือคัมภีร์ขอพรที่เขาคัดลอกด้วยลายมือตัวเอง กองโตเบ้อเริ่ม คัดลอกมาอย่างน้อยก็เดือนกว่าแล้ว

“ขอถวายพระพรให้เสด็จย่ามีวาสนาล้นดั่งทะเลบูรพา มีอายุยืนนานดั่งขุนเขาแดนใต้พ่ะย่ะค่ะ”

“อวี้เสียนมีน้ำใจจริงๆ ของขวัญชิ้นนี้ของเจ้า เสด็จย่าชอบที่สุดเลย”