ตอนที่ 152 ไปเดินเล่นในวัง

ตอนที่ 152 ไปเดินเล่นในวัง

หลินเส้าเจ๋อนั่งอยู่หน้าโต๊ะ ใช้ผ้าเช็ดกระบี่สั้นของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

วันหนึ่งเช็ดสองรอบ ยิ่งเช็ดแววตาก็ยิ่งกระจ่างใส

พอเห็นหลินชูอีเอามือลูบคาง เดินมองสำรวจไปมารอบห้องไม่หยุด

เขาก็แปลกใจ ถามว่า “พี่ พี่เดินวนไปวนมาอย่างกับลาโม่แป้ง ทำอะไรอยู่น่ะ”

ห้องนี้มีตรงไหนสร้างไม่ถูกใจหรือเปล่า

หลินชูอีมองเขาเงียบๆ แวบหนึ่ง แล้วเดินออกจากห้องไป

นางเดินวนในลานเรือนอยู่อีกพักหนึ่ง ในที่สุดก็เลือกตำแหน่งที่ค่อนข้างพอใจและสะดุดตาจุดหนึ่งได้

มือเล็กสะบัดเบาๆ ปะการังหยกม่วงสูงสองเมตรก็โผล่ขึ้นมากลางลานเรือนทันที

แสงประกายระยิบระยับ งดงามตระการตาเป็นที่สุด