ตอนที่ 150 ฝั่งเรามีเหตุผล

ตอนที่ 150 ฝั่งเรามีเหตุผล

พอกลับถึงตำหนัก พระสนมเฉินกุ้ยเฟยก็กวาดแจกันแตกกระจายเกลื่อนห้อง ทั้งโกรธทั้งเจ็บช้ำน้ำใจ

“อย่างไรเสีย อย่างไรเสียหลี่เอ๋อร์ก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาแท้ๆ เขายังจะเลือดเย็นไร้น้ำใจได้ถึงเพียงนี้”

ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับองค์ชายใหญ่คราวนี้จะบัดสีบัดเถลิง ทำลายชื่อเสียงของราชวงศ์จนป่นปี้

แต่เขาก็โดนคนลอบทำร้ายแท้ๆ ฝ่าบาทกลับไม่ยอมสืบหาตัวคนร้าย แถมยังจะกักบริเวณสองแม่ลูกอีก

พระสนมเฉินกุ้ยเฟยนั่งอยู่บนตั่งนุ่ม กัดฟันกรอดด้วยความเคียดแค้น หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง หอบหายใจอย่างหนัก

ชิวมามาสั่งให้นางกำนัลเก็บกวาดเศษซากที่เกลื่อนพื้น จากนั้นถึงเดินเข้ามาลูบหลังพระสนมเฉินกุ้ยเฟยเบาๆ

“พระสนมทรงระงับโทสะก่อนเถิดเพคะ ในวังนี้หูตาสับปะรดเต็มไปหมด เรื่องบางเรื่องคิดไว้ในใจก็พอ จะพูดออกไปไม่ได้เด็ดขาด”