ตอนที่ 122 ติงเหยียนจากไป

ตอนที่ 122 ติงเหยียนจากไป

พอมองเห็นปู่หลานคู่นี้จำกันได้ หลินหย่งเฟิงก็เหลือบมองหลินชูอีตรงประตูแวบหนึ่ง

ดูเอาเถอะ นี่สิถึงจะเป็นภาพที่คนในครอบครัวแท้ๆ ได้เจอกัน

หมอหลวงกู้กลับสบตากับหมอฉี ต่างฝ่ายต่างลูบเคราตัวเอง สายตาไหวระริกเล็กน้อย

หลานชายของท่านผู้เฒ่าฉีกั๋วกงคนนี้ ความจำดีไม่เบาเลยนะ

คนอื่นไม่รู้ แต่พวกเขารู้ดี

จวนฉีกั๋วกงมีหน่อเนื้อเชื้อไขเพียงคนเดียวคนนี้ ตอนอายุสองขวบก็ถูกผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักกุ่ยหูกระชากตัวไปเป็นศิษย์

เด็กแค่สองขวบ ผ่านมาสิบกว่าปี ยังจะจำหน้าตาคนในบ้านได้อีกหรือ

หลินชูอีทำเป็นไม่สนใจสายตามีความนัยของพ่อตัวเอง นางหันไปกวักมือเรียกทีหนึ่ง

บอกให้ติงเหยียนเข้ามาในบ้าน อย่าไปยืนทื่ออยู่ตรงประตูรั้ว