ตอนที่ 103 ข้าไม่ใช่ปีศาจเสียหน่อย

ตอนที่ 103 ข้าไม่ใช่ปีศาจเสียหน่อย

ด้านหลังเจียงหมิงชาง อนุชิวบีบแขนสาวใช้ตัวน้อยไว้แน่น

ใบหน้าซีดขาว ตัวสั่นเทาเล็กน้อย ดูเหมือนกำลังหวาดกลัว แต่ความจริงในใจกำลังร้อนรน

ถูกเจียงหมิงชางรับเข้าจวนมายังไม่ถึงสามเดือน อนุชิวจึงไม่รู้ว่ามีคนอย่างพระอาจารย์จื้อชิงอยู่ด้วย

ตอนเจอกันเมื่อกลางวัน นางนึกว่าเป็นแค่หลวงจีนอวดดีที่เที่ยวหลอกลวงต้มตุ๋นไปวันๆ

คิดไม่ถึงว่าจะพอมีฝีมืออยู่บ้างจริงๆ

เรี่ยวแรงในกายคล้ายค่อยๆ ถูกสูบออกไปจนหมด อนุชิวทรุดตัวลงนั่งบนม้านั่งอย่างแรง

เมื่อได้ยินเสียงสวดมนต์ที่แทรกซึมเข้ามาทุกหนแห่ง ใบหน้าก็ซีดเผือดจนแทบจะโปร่งแสง

“อนุชิว ท่านเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”