ตอนที่ 82 อดีตของติงเหยียน

ตอนที่ 82 อดีตของติงเหยียน

หลินชูอีพยักหน้า อักษรสยบวิญญาณเป็นคำที่คนทั่วไปใช้เรียก ส่วนในแวดวงผู้บำเพ็ญจะเรียกกันว่าอักษรผี

เพราะคนที่บำเพ็ญสามารถใช้วิธีพิเศษเปิดตาทิพย์เพื่อสื่อสารกับผีได้โดยตรง จึงไม่มีใครสนใจศึกษาอักษรพวกนี้

อักษรผีบนตัวติงเหยียนคงไม่ใช่ว่านึกจะสักก็สัก หลินชูอีเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร

โจวยี่เอานิ้วจิ้มหนามสีดำที่เหน็บอยู่ตรงเอวของติงเหยียน ทันใดนั้นก็มีไอสีดำสายบางๆ แวบผ่านขึ้นมา

มีหัวผีโผล่ออกมาลางๆ ก่อนจะหดกลับไปอย่างรวดเร็ว

โจวยี่ตกใจ “นี่น่าจะเป็นของวิเศษสายผีที่ทำจากไม้สถิตวิญญาณพันปี”

ทั้งสองคนสบตากัน โจวยี่หันไปมองติงเหยียน “หมอนี่คงไม่ใช่ยมทูตดำหรอกนะ”