กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 58 พรุ่งนี้ข้าจะไปในเมืองกับพวกเจ้า
หลินชูอีเสริมต่ออย่างช้าๆ อีกประโยค “สู้ไม่ได้ก็ช่างเถอะ นี่ยังให้ผู้ใหญ่มาหาเรื่องอีก”
“พวกเจ้าคงไปเรียนที่สำนักศึกษากันหมดแล้วใช่ไหม เฮ้อ ไม่ต้องไปเรียนแล้วล่ะ หน้าตาบรรพบุรุษถูกพวกเจ้าเอาไปทิ้งจนหมดสิ้นแล้ว”
พอนางพูดจบ เจ้าอ้วนน้อยทั้งสองคนก็ยืนอึ้งไป
ก่อนจะ “แง—!” ออกมาเสียงดังลั่นพร้อมกัน ไม่สนใจแม่ของตัวเองอีกแล้ว หมุนตัววิ่งหนีไปทันที
“อ้าว ลูกเอ๋ย เจ้าจะไปไหนน่ะ” ทางหินบนเขามันเดินยาก สะใภ้สกุลหลี่กลัวว่าลูกวิ่งลงเขาไปแล้วจะสะดุดล้ม
อีกทั้งยังรู้สึกว่าคำพูดของหลินชูอีทำให้ตนพลอยอับอายขายหน้าไปด้วย จึงไม่คิดจะหาเรื่องอีกแล้ว รีบวิ่งตามออกไปทันที
เมียคนฆ่าหมูซุนถลึงตาใส่หลินชูอีอย่างโมโห แล้วก็รีบวิ่งไปตามลูกตัวเองเหมือนกัน
“สือโถว สือโถวเอ๊ย เจ้ารอแม่ก่อนสิ”
ปรากฏว่าเพราะรีบร้อนเกินไป ไม่รู้ว่าไม่ได้มองทางหรืออย่างไร พอข้ามธรณีประตูก็สะดุดเข้าอย่างจัง