ตอนที่ 53 เดินเที่ยวตลาด

ตอนที่ 53 เดินเที่ยวตลาด

หมอฉีจัดการโสมเรียบร้อยแล้ว จึงเขียนเทียบยาให้เด็กคัดยาเร่งไปต้ม ส่วนตนเองก็ถือโสมที่หั่นเป็นแผ่นรีบเดินกลับมาก่อน

พอยัดแผ่นโสมครึ่งหนึ่งเข้าปากชายชรา หมอฉีก็ถอนหายใจออกมา ลองยื่นมือไปจับชีพจรชายชราดูอีกครั้ง พลางพึมพำเสียงเบา

“เป็นตายมีลิขิต ร่ำรวยอยู่ที่ฟ้า จะรอดหรือไม่ก็ต้องพึ่ง— อะไรกันเนี่ย?”

หมอฉีนึกว่าตนจับชีพจรพลาด จึงวางมือทาบลงบนข้อมือของชายชราอีกหน

เคราสีดอกเลาใต้คางสั่นไหวไปตามกล้ามเนื้อบนใบหน้า เขาเปลี่ยนไปจับข้อมืออีกข้างของชายชราดู

ผ่านไปชั่วจิบชาถ้วยหนึ่ง หมอฉีก็ผุดลุกขึ้นยืนพรวด สายตาเป็นประกายคมกริบ ใช้มือไล่ตรวจดูร่างกายของชายชราอย่างละเอียดทุกส่วน