เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 50 เริ่มบำเพ็ญกันทั้งบ้าน
ย่าหม่าถูแป้งบนมือไปมา “เมื่อก่อนย่ายังเคยคิดอยู่เลยว่า ถ้าวันหน้าอาเฟิงมีฝีมือเก่งกาจแล้วพาย่าเข้าเมืองหลวง”
หรือถ้าอาสี่ของเจ้าสอบได้ตำแหน่งได้เป็นขุนนาง แล้วแม่ของพวกมันอย่างย่ากลับไม่รู้หนังสือสักตัว จะทำยังไงได้ล่ะ
“ขืนพูดออกไปว่าแม่เป็นชาวนาตีนโคลนบ้านนอก ไม่รู้ว่าจะโดนคนเขาหัวเราะเยาะเอาหรือเปล่า”
ฟางหลานชะงักไปเล็กน้อย คิดไม่ถึงเลยว่าย่าหม่าจะคิดไปไกลขนาดนี้
นางได้แต่มุมปากกระตุกเบาๆ แต่ไม่ได้พูดรับคำ เพราะรู้สึกว่าย่าหม่าไม่ใช่คนที่ต้องให้ใครมาคอยปลอบใจ
แล้วก็เป็นจริงอย่างที่คิด ย่าหม่าพูดขึ้นมาอีก “แต่ตอนนี้หลานสาวคนเล็กของย่ามีฝีมือยิ่งกว่า มีชูอีอยู่ ย่าก็รู้สึกว่าย่ายังไหวอยู่นะ”
พอสิ้นเสียงย่าหม่า นอกประตูก็มีเสียงใสๆ ของหลินชูอีดังแว่วเข้ามา “ย่าจ๋า ย่าพูดว่าอะไรไหวไม่ไหวหรือจ๊ะ”