เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 35 หลินชูอีเข้าป่า
ห้องครัวอยู่ใกล้ที่สุด นางหลี่ตอนแรกกะจะวิ่งเข้าครัว พอเห็นนางจ้าวปิดประตูก็ทั้งโกรธทั้งกลัว ขาสองข้างสั่นพั่บๆ แข้งขาอ่อนแรงไปหมด แต่ก็จำต้องค่อยๆ ถอยหลังทีละก้าวท่ามกลางสายตาฝูงหมาป่าที่จ้องเขม็ง
คนอื่นๆ ในบ้านเก่าตื่นกันเสียที หลินต้าไห่นอนสะลึมสะลือได้ยินเสียงคนร้องตะโกนว่ามีหมาป่า ก็สะดุ้งโหยงลุกพรวดลงจากเตียง คิดจะออกไปดู
นางโจวที่หน้าซีดเผือดด้วยความตกใจรีบคว้าตัวเขาไว้ “ตาเฒ่า เจ้าอย่าออกไปนะ มีหมาป่า มีหมาป่าจริงๆ ด้วย”
หลินต้าไห่โดนนางโจวดึงไว้เลยไม่ได้ออกไป ทว่าหลินหย่งเจี้ยนกับหลินหย่งฝูกลับออกไปข้างนอก
คนหนึ่งไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเลยออกมาดู ส่วนอีกคนเป็นห่วงเมียตัวเอง
พวกเด็กๆ ต่างพากันมุดอยู่ในห้อง เอาผ้าห่มคลุมโปง หลินเยว่หลานถึงขั้นมุดเข้าไปซ่อนในตู้ กอดอกตัวสั่นงันงกไปทั้งร่าง