ตอนที่ 9 ความกริ่งเกรงของบ้านสายใหญ่

ตอนที่ 9 ความกริ่งเกรงของบ้านสายใหญ่

คมเขี้ยวอันเยือกเย็นฝังลึกเข้าเนื้อที่ท้องของหมาพันธุ์หมาป่าตัวใหญ่ นี่เป็นครั้งแรกที่ต้าไป๋ได้ลิ้มรสชาติของเลือด

ว่างไฉร้องโหยหวน พลิกตัวคิดจะเผ่นหนี แต่กรงเล็บแหลมคมก็ตะปบลงบนหลังมันอย่างแรง มันร้องลั่นอีกรอบ คราวนี้ต้าไป๋อ้าปากงับซ้ำลงไปอีกคำ ถึงกับกระชากหนังหลุดติดปากมาเป็นแผ่น

ระหว่างที่พวกมันฟัดกันนัวเนีย หลินหู่ก็ส่งเสียงร้องลั่น คว้าพลั่วแถวนั้นได้ก็พุ่งจะไปฟาดต้าไป๋ “ไอ้สัตว์เดรัจฉาน กล้ามากัดหมาบ้านข้า กล้ากัดหมาบ้านพวกข้าเรอะ...”

ต้าไป๋จับไอคุกคามได้ มันสะบัดหน้าขวับกลับมา แววตาดุร้าย ปากเปรอะไปด้วยเลือด ท่าทางพร้อมจะกระโจนเข้ามาขย้ำทุกเมื่อทำเอาหลินหู่ตัวสั่นงันงก ถึงกับทรุดก้นจ้ำเบ้าลงไปกับพื้น ส่งเสียงไม่ออกแม้แต่แอะเดียว

ช่างเป็นลูกวัวแรกเกิดไม่กลัวเสือเสียจริง ไม่เห็นหรืออย่างไรว่าแม้แต่พ่อของมันยังไม่กล้าเสนอหน้าเข้าไปเลย