ตอนที่ 83 อุบายชั่วของไฉหลาง

ตอนที่ 83 อุบายชั่วของไฉหลาง

เช้าวันถัดมา ไป๋หยวนก็บอกกับทุกคนว่าเนื่องจากเดินทางไกลรอนแรม ทุกคนต่างเหน็ดเหนื่อย จึงตัดสินใจว่าจะหยุดพักผ่อนฟื้นฟูกำลังที่นี่หนึ่งวัน

ที่จริงภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ จะไปต้องการการพักผ่อนอะไรกัน?

ยิ่งเข้าใกล้บึงเฮยหลงถานเท่าไร ก็ยิ่งถูกพบตัวได้ง่ายขึ้นเท่านั้น มีเพียงต้องเร่งเดินทางไปให้ถึงระยะไม่เกินร้อยลี้รอบบึงเฮยหลงถาน จึงจะถือว่าปลอดภัยขึ้นมานิดหน่อย

ทว่าทุกคนกลับไม่ได้พูดอะไร เพราะทุกคนต่างรู้สาเหตุดี แม้กระทั่งในหมู่พวกปีศาจน้อยเองก็ลือกันไปทั่วตั้งนานแล้ว

ด้านหน้า คือทุ่งหญ้าผืนใหญ่

เฒ่าวานรขาวไม่ได้นอนตลอดทั้งคืน แต่สุดท้ายก็ยังคิดหาทางออกไม่ได้

จะว่าไปแล้ว เขาก็เป็นแค่ปีศาจวานรขาวธรรมดาตัวหนึ่งเท่านั้น ความสามารถอันน้อยนิด ไม่อาจแบกรับความฝันอันยิ่งใหญ่นั้นไหว

เงาร่างหลังค่อมที่นั่งยองๆ อยู่บนก้อนหินนั้น มองจากที่ไกลๆ ดูราวกับชาวนาแก่ที่กำลังกลุ้มใจเรื่องปากท้องในปีที่เกิดภัยพิบัติ