กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 64 รับเป็นศิษย์
หวังลู่ฉีกระแอมไอจนแทบหายใจไม่ทัน แต่กลับรู้สึกสะใจเป็นบ้า วานรปีศาจตนนี้ กล้าทำร้ายเขาอย่างนั้นหรือ!
ต้องฆ่า ต้องฆ่ามันให้ได้! ไม่เพียงแต่ต้องฆ่า แต่ยังต้องใช้วิชาอินหยางกักเก็บวิญญาณของมัน หลอมกลั่นเป็นวิญญาณร้ายกักขังไว้ในศาสตราเวทเพื่อทรมานมันทั้งวันทั้งคืน!
เขาชอบจัดการพวกอวดดีแบบนี้ที่สุด ชอบมองดูใบหน้าที่เคยจองหองพองขนเหล่านั้นค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว
ฮะฮะฮะ เมื่อกี้มันยังคิดว่าตัวเองจะชนะได้อีกเหรอ?
เขาอยากจะด่าต่ออีก แต่กลับไอหนักจนมีแต่ลมหายใจออกไม่มีลมหายใจเข้า ไอเสียจนหน้ามืดวิงเวียนไปหมด
บาดแผลที่หน้าอกหนักหนาสาหัสเกินไป อย่างน้อยซี่โครงก็หักไปสี่ซี่แล้วมั้ง หากเป็นคนธรรมดา ป่านนี้คงลุกไม่ขึ้นไปแล้ว
โชคดีที่ตนเองมีระดับสูงกว่าวานรปีศาจตนนี้หนึ่งขั้น ต่อให้กำลังวรยุทธของมันจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่มีทางสู้พลังแห่งวิถีเต๋าได้หรอก!
เขากุมปาก หลับตาลงพลางถอนหายใจหอบหนัก พยายามปรับลมหายใจของตัวเองอย่างสุดความสามารถ
เลือดที่ไหลทะลักออกจากมุมปากค่อยๆ หยดลงบนพื้นทีละหยดผ่านร่องนิ้วมือ