ตอนที่ 37 ก่อนการทะลวง

ตอนที่ 37 ก่อนการทะลวง

เมื่อแกะผ้าพันแผลออก ก็เผยให้เห็นขนปุยและรอยแผลเป็น

หยางฉานกวาดสายตามองเรือนร่างตรงหน้าด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

ร่างนี้มีพลังชีวิตเหนียวแน่นเป็นพิเศษ ความสามารถในการฟื้นตัวก็เหนือกว่าคนทั่วไป แม้จะเป็นบาดแผลที่รุนแรงถึงชีวิตสำหรับคนธรรมดา ก็ยังกัดฟันทนผ่านมาได้

เพียงแต่ไม่รู้เพราะเหตุใด ทุกรอยแผลเป็นกลับถูกบันทึกไว้อย่างสลักแน่น ราวกับไม่อยากจะลืมเลือนไปแม้แต่น้อย

ตลอดช่วงเวลาสิบปี รอยแผลเป็นน้อยใหญ่ได้สลักไปทั่วทั้งร่างตั้งนานแล้ว

มีทั้งรอยคมดาบ รอยคมลูกธนู รอยไหม้ไฟ และรอยคมเขี้ยว

ปกติรอยแผลเหล่านี้มักปกคลุมอยู่ใต้เส้นขนจนยากจะสังเกตเห็น แต่ยามนี้กลับเปิดเปลือยอยู่ต่อหน้าต่อตา…

วินาทีที่เห็นรอยแผลเป็นเหล่านี้ หยางฉานก็ยกมือขึ้นปิดปากโดยไม่รู้ตัว ในดวงตาคู่สดใสคู่นั้นเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างที่สุด

ทว่าเจ้าลิงกลับไม่ได้แยแสแม้แต่น้อยราวกับไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร