เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 33 หลังศึก
เมื่อเผชิญหน้ากับฝูงชนที่กำลังถอยร่น เจ้าลิงก็เชิดหน้าขึ้น จ้องมองตันถงจื่อผู้ยืนอยู่สูงส่งโดยตรง
บนใบหน้าเปื้อนคราบเลือดนั้น กลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
ชั่วขณะนั้น เส้นเลือดปูดบนหน้าผากของตันถงจื่อกระตุกวูบอย่างแรง
“พวกมันไม่เข้ามา มึงจะเข้ามาไหมล่ะ?” เจ้าลิงแยกเขี้ยวยิ้ม ยิ้มอย่างบ้าคลั่ง เป็นรอยยิ้มที่ทระนง เย้ยหยัน และท้าทาย
เสียงหัวเราะเป็นระลอกๆ นั้นตกลงสู่ห้วงหัวใจของเฟิงหลิง เจ็บปวดราวกับหัวใจจะแหลกสลาย
ตันถงจื่อที่ยืนสูงเด่นอยู่บนยอดไม้มีสีหน้าเขียวคล้ำ เขาดูออกว่า ทุกคนในที่แห่งนี้กำลังหวาดกลัว
ทว่านี่มันก็แค่เดรัจฉานตัวหนึ่งที่กำลังดิ้นรนก่อนตายชัดๆ! พวกเจ้าจะกลัวอะไรกัน!
เมื่อมองดูฉากตรงหน้านี้ หยางฉานกลับยิ้มออกมาอย่างเลื่อนลอยเช่นกัน
ประกายแสงที่มีเพียงความยึดมั่นในความสิ้นหวังเท่านั้นถึงจะมีได้ ความบ้าคลั่งแบบนั้น ใช่ว่าใครก็สามารถเข้าใจได้