ตอนที่ 26 ศึกของหยางฉาน

ตอนที่ 26 ศึกของหยางฉาน

ที่ทับกระดาษทำจากหินลอยไปกระแทกเข้าที่หน้าผากจังๆ จนเป็นรอยแดงปูดขึ้นมาแถบหนึ่ง

“เจ้าลองพยากรณ์ดูสิ เจ้าลองพยากรณ์ดูสิ!” ซวีผูถีจ้องมองหลิงอวิ๋นจื่อด้วยความโมโห เงียบไปครู่ใหญ่โดยไม่พูดอะไรอีกเลยแม้แต่คำเดียว

เวลาค่อยๆ ผ่านไป ภายในตำหนักเฉียนซินตกอยู่ในความเงียบสงบ บรรยากาศทั้งหมดตึงเครียดและกดดันอย่างยิ่ง

หลิงอวิ๋นจื่อค่อยๆ กำหมัดแน่น เงยหน้าขึ้นช้าๆ จ้องมองซวีผูถีตรงๆ สีหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งร่องรอยการยิ้มหัวเย้าแหย่เหมือนก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง

พอเห็นเช่นนี้ ซวีผูถีกลับตกตะลึงไป

ได้ยินเพียงหลิงอวิ๋นจื่อพูดเสียงเรียบว่า “ที่หยางเจี่ยนสามารถเอาชนะสวรรค์ได้ ก็เพราะไท่ซ่างไม่ได้ลงมือ หลังจากนั้นหยางเจี่ยนก็ยอมจำนนและสลายกำลังในภายหลัง

ปริศนาในเรื่องนี้ก็ชัดเจนจนแทบจะทะลุออกมาตั้งนานแล้ว ศิษย์ต่อให้ไม่พยากรณ์ก็รู้อยู่ดี”

“รู้ แล้วเหตุใดเจ้ายังรับหยางฉานผู้นั้นเป็นศิษย์อีก?” ซวีผูถีเอ่ยถามเค้นความจริง

เห็นเพียงหลิงอวิ๋นจื่อจ้องมองดวงตาของซวีผูถี แล้วย้อนถามกลับอย่างไม่เร่งร้อนว่า “รู้ แล้วอาจารย์เหตุใดจึงรับเจ้าลิงนั่นเป็นศิษย์เล่า?”