กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 17 ความฝันและคำชี้แนะ
“เจ้าลิง รีบหนีเร็ว!” เสียงอันคุ้นเคยแว่วมาจากที่ไกลๆ
“อะไรนะ?” เจ้าลิงงัวเงียตื่นขึ้นมาพยายามสอดส่องไปทั่วทุกทิศ
ดึกดื่นค่ำคืน ที่นี่คือทุ่งร้างอันห่างไกล พื้นดินแตกระแหง ป่าไม้เหี่ยวเฉา เท้าทั้งสองข้างของมันกำลังเหยียบอยู่บนกองใบไม้แห้งอันนุ่มนิ่ม
“รีบหนีเร็ว! มันไล่ตามมาแล้ว!”
เจ้าลิงเหลียวหลังกลับไปทันที มันเห็นชายซูบผอมคนหนึ่งกำลังง้างธนูอยู่ไกลๆ
นั่นคือใบหน้าซูบผอม ทว่ากลับไม่มีดวงตา
ความกลัวอันไร้ขอบเขตพลันแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจของเจ้าลิง
มันใส่เกียร์หมาโกยอ้าว หลบลอยลูกธนูที่พุ่งเข้ามาโดยอาศัยต้นไม้บังอย่างลนลาน
ชายเบื้องหลังยิงพลาดไปสามดอก จึงเก็บธนูยาวแล้วชักมีดสั้นออกมา พุ่งตัวตามมาอย่างรวดเร็ว