ตอนที่ 4 ถ้ำม่านน้ำ

ตอนที่ 4 ถ้ำม่านน้ำ

เขากระโจนเข้าสู่ม่านน้ำตกอีกครา มือเท้ากอดรัดเชือกเส้นยักษ์เอาไว้แน่นราวกับเกาะกุมชีวิตตนเอง ทนรับความเจ็บปวดแสนสาหัส ค่อยๆ ขยับตัวไปข้างหน้าทีละคืบ

สายน้ำทะลักเข้าโพรงจมูก แต่เขาต้องกลั้นเอาไว้ หากไอออกมา คราวนี้อาจต้องคว้าน้ำเหลวอีกหน

เวลานี้ หากมีใครมองทะลุม่านน้ำตกอันเชี่ยวกรากเข้ามาได้ คงได้เห็นใบหน้าบิดเบี้ยวถมึงทึงของลิงหินเป็นแน่ ตาของเขาเบิกกว้างราวกับกระดิ่งทองเหลือง เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำ

มือเท้าใช้ไม่พอก็เอาหางตวัดรัด อ้าปากกัดเชือกไว้แน่นหนา แล้วอาศัยจังหวะเสี้ยววินาทีในการหายใจ

ยังคงคืบไปข้างหน้าทีละนิดทีละหน่อย

ทั่วทั้งร่างจมอยู่ใต้น้ำตกอันเชี่ยวกราก อวัยวะภายในแทบจะฉีกขาดออกจากกัน ในที่สุด เขาก็มองเห็นฝั่งตรงข้ามของม่านน้ำตก นั่นคือถ้ำมืดมิดโพรงหนึ่ง