กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มุโต้
“กำลังรอคอยผู้ใดอยู่หรือ?”
ซางฉินชิงทรุดกายนั่งลงพร้อมรอยยิ้มจนตาหยี หัตถ์เรียวคว้าไม้เนื้อย่างขึ้นมาอย่างถือวิสาสะ
“เปล่าเสียหน่อย”
อิ๋งปิงเห็นซางฉินชิงมาเพียงลำพังก็เม้มริมฝีปาก… แสร้งวางท่าเย็นชาไม่ไยดี ทั้งที่ภายในใจร้อนรุ่มดั่งเพลิงสุม
“เขา... มิได้กลับมาพร้อมท่านหรือ?”
“ยังหรอก เขายังมีธุระต้องสะสางอีกเล็กน้อย” ซางฉินชิงส่ายหน้าเบาๆ
ชิ... เจ้าเด็กบ้าหลี่โม่ ก่อนหน้านี้กำชับเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าอย่างไร? บอกว่าจะไม่มีทางหลอกลวงนางเด็ดขาด สีหน้ายามนั้นช่างขึงขังจริงจังนัก!
พอคล้อยหลังก็ดันมานัดแนะกับนางว่านี่ทำไปเพื่อ ‘สร้างความประหลาดใจ’ เป็นคำลวงด้วยเจตนาดีเสียอย่างนั้น
“อืม...”