กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มุโต้
ยามเที่ยงสามวันให้หลัง
หลังจากท้องนภาหม่นหมองอึมครึมมาเนิ่นนาน ในที่สุดดวงตะวันก็แหวกม่านเมฆสาดแสงลงมาได้เสียที
แสงแดดลอดผ่านบานหน้าต่าง ทอประกายกระทบฝุ่นละอองที่ลอยฟุ้งจนเห็นเป็นลำแสง อาบไล้ร่างของคนแซ่หลี่ผู้หนึ่งที่กำลังนอนเอกเขนกสบายอารมณ์อยู่บนเตียง
“เหตุใดยัยก้อนน้ำแข็งจึงยังไม่มาส่งข้าวอีกนะ?” หลี่โม่เคี้ยวของว่างพลางยกกาน้ำชาขึ้นรินดื่ม
แม้อาการของเขาจะยังไม่หายดีเต็มร้อย แต่ก็ใช่ว่าจะไร้เรี่ยวแรงถึงขั้นแบกหามไม่ได้… ความเร็วในการฟื้นตัวของ ‘กายาเซียน’ เรียกได้ว่าติดจรวดเลยทีเดียว
อีกไม่กี่วัน, เขาก็คงสามารถร่วมทางไปกับเหล่าผู้อาวุโสเผ่าอสูร กลับไปยังแดนใต้เพื่อสานต่อแผนการ ‘สำแดงอิทธิฤทธิ์ต่อหน้าธารกำนัล’ ให้สำเร็จ!
ตึก...