กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มุโต้
แสงอาทิตย์รำไรจับขอบฟ้า สาดกระทบคราบโลหิตแห้งกรังบนกำแพงเมือง ขับเน้นความแดงฉานให้ดูบาดตายิ่งกว่าเก่า…
ฉวีเซิงกระชับทวนยาว สวมเกราะขาวเต็มยศยืนตระหง่านเหนือกำแพงเมือง, ภายในใจบังเกิดความอาลัยอาวรณ์ต่อไออุ่นแห่งแสงอรุณอยู่บ้าง ด้วยมิทราบว่าเมื่อตะวันรุ่งของวันพรุ่งนี้มาเยือน จะมีอีกกี่คนที่ไร้วาสนาได้เชยชมมัน
ในจำนวนนั้น... บางทีอาจรวมตัวเขาอยู่ด้วย
ทว่าห้วงความคิดยังมิทันตกผลึก สายตาก็พลันปะทะเข้ากับเงาร่างสองสายบนกำแพง, พวกเขายืนหยัดท้าทายลมยามเช้าและแสงตะวัน เงาที่ทอดยาวดูสูงสง่าองอาจยิ่ง
"จอมยุทธ์น้อยหลี่ แม่นางอิ๋ง... มิใช่ว่าพวกท่าน..."
ฉวีเซิงเบิกตากว้าง นัยน์ตาฉายแววตื่นตระหนกวูบหนึ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความสงบนิ่งและชื่นชม