กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มุโต้
ณ กำแพงเมืองชิงมู่ที่ทอดยาวสุดสายตา
บนเชิงเทินยามนี้เรียงรายไปด้วยเตาย่างเนื้อน้อยใหญ่นับไม่ถ้วน… เนื้อบนเตาส่งเสียงดังฉ่า น้ำมันหยดเยิ้มส่งกลิ่นหอมฉุยลอยฟุ้งเตะจมูก สมคำกล่าวที่ว่า ‘ร่วมวงสวาปามเนื้อย่างกลางสมรภูมิ’ โดยแท้
หลี่โม่ถือไม้เสียบเนื้อย่างในมือ หรี่ตามองกลุ่มเมฆดำทะมึนที่กำลังเคลื่อนตัวกดดันเข้าหาตัวเมือง, กองทัพไพร่พลมืดฟ้ามัวดินแผ่จิตสังหารอันป่าเถื่อน แรงกดดันมหาศาลทำให้ผู้คนแทบหายใจไม่ทั่วท้อง
กล่าวตามตรง… หลี่โม่เองก็ไม่เคยประสบเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน จะมิให้ตื่นเต้นเลยก็คงเป็นไปไม่ได้, ทว่าสายตาของเหล่าทหารกำลังจับจ้องมา ในใจของพวกเขา… หลี่โม่เปรียบดั่งแสงสว่างแห่งชัยชนะ, เขาจึงจำใจต้องยืดอกรับหน้าเสื่อ!
“มาๆๆ กินดื่มกันให้เต็มคราบ” หลี่โม่ชูไม้เนื้อย่างขึ้นแล้วกัดคำโต