กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มุโต้
“คุณชายน้อยหลี่ ยุทโธปกรณ์มากมายเพียงนี้... ท่านไปสรรหามาจากที่ใดกัน?” ในที่สุดฉวีเซิงก็มิอาจสะกดกลั้นความสงสัยในใจได้อีกต่อไป
“ซื้อมา” หลี่โม่เอ่ยเรียบๆ ขณะประคองช่องทางเชื่อมต่อกับ ‘โลกใบเล็ก’ แววตาดูเหม่อลอยเล็กน้อย
ความจริงเขาหาได้เหม่อลอยไม่ แต่เป็นเพราะเสียงแจ้งเตือนข้างหูต่างหากที่ดังระงมไม่ขาดสาย ดังเซ็งแซ่จนสมองแทบสะเทือนเลื่อนลั่น
อย่าว่าแต่ตรวจนับเลย ลำพังแค่กวาดตามองยังทำแทบไม่ทัน…
“ซื้อ... มา!?” แม่ทัพใหญ่ฉวีแทบสำลักน้ำลายตนเอง
“วางใจเถิดท่านแม่ทัพ ข้าไม่ทำเรื่องผิดกฎทหารแน่นอน ของเหล่านี้ล้วนมีที่มาที่ไปขาวสะอาด” หลี่โม่กล่าวพลางเสริมต่อ
“จริงสิ นอกจากเสบียงและอาวุธ ยังมีของบางอย่างอีก...”
“ของสิ่งนี้ต้องขนย้ายอย่างระมัดระวัง เบามือหน่อยนะขอรับ” สิ้นคำ