บทที่ 314 ยัยก้อนน้ำแข็งกล่อมนอน, วีรบุรุษแห่งใต้หล้า

อิ๋งปิงยังคงเพ่งพินิจจิตจนกระทั่งยามค่ำ

บัดนี้นางห่างจากปราณญาณเทพห้าประตูเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด, ส่วนรูปลักษณ์เทพแห่งหมู่วิหคก็สำเร็จไปแล้วสามส่วน

ฟังดูเหมือนน้อย… แต่นั่นคือรูปลักษณ์สุดยอดกว่าสามสิบชนิด, ซึ่งทุกแขนงล้วนเป็นสิ่งที่คนธรรมดาต้องใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อทำความเข้าใจ, ทว่านางกลับไม่รู้สึกว่านี่รวดเร็วแต่อย่างใด

ชาติภพนี้ชีวิตของนางมีความผกผันน้อยลงมาก… แต่ก็ยังมีอุปสรรคบางอย่าง, และตราบใดที่นางยังต้องการก้าวไปข้างหน้า ย่อมต้องเผชิญหน้ากับมัน

เช่น… เรื่องเทพหงส์หยก

นั่นคือสิ่งที่พรรคอสูรปลุกวิญญาณมุ่งมั่นจะต้องครอบครอง และเป็นสิ่งที่นางมิอาจละทิ้งได้

“เหตุใดเขายังไม่กลับมา?”

อิ๋งปิงมองดูโต๊ะเก้าอี้ที่ว่างเปล่า พลางนวดคลึงตุ๊กตาหัวโตที่เอว… ก่อนจะตัดสินใจผลักประตูออกไป

แต่ยังไม่ทันได้ลงบันได, พลันฝีเท้าของนางก็หยุดชะงัก