บทที่ 297 ค่ายใหญ่ชิงมู่และแก่นแท้วิญญาณยาจื้อ

รถม้าเคลื่อนไปตามท้องถนนของเมืองชิงมู่ มุ่งตรงไปยังค่ายใหญ่

ค่ายทหารแห่งนี้ตั้งอยู่ภายในกำแพงเมืองเพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน ยิ่งใกล้ถึงค่ายก็ยิ่งพบเห็นเหล่าทหารสวมเกราะถืออาวุธเดินสวนสนามผ่านไปเป็นขบวน

“ซี้ด...” สหายนักศึกษาหลี่นั่งอยู่ในรถม้าด้วยสีหน้าครุ่นคิด

“พี่หลี่… ท่านกำลังคิดว่าจะรับมือกระบวนทัพของข้าอย่างไรอยู่ใช่หรือไม่? ประหม่าแล้วล่ะสิ…”

จงเจิ้นเยว่นั่งท่าสง่าผ่าเผย สองมือค้ำเข่ายืดตัวตรงพลางยิ้ม ตรงหน้าเขามีแผนภาพกระบวนทัพแผ่นหนึ่งวางอยู่

เมื่อพี่หลี่มีท่าทางกลัดกลุ้มใจ และสีหน้าเคร่งขรึมมาตลอดทาง เขาเองก็ต้องแสดงท่าทีจริงจังในการรับมือเช่นกัน

“เอ่อ... มิใช่เพราะเรื่องกระบวนทัพ”