บทที่ 275 ความสามัคคีแห่งเผ่าอสูร, สานต่อแผนเดิม!

กลางผืนน้ำที่เชี่ยวกราก หมอกที่เกิดจากแรงปะทะของวาฬมังกรพวยพุ่งขึ้นสู่ฟ้า ก่อนค่อยๆ ร่วงลงมาอย่างเชื่องช้า จนทุกสรรพสิ่งคืนสู่ความสงบ

หลี่โม่เก็บหยดโลหิตของปลาวาฬมังกรเรียบร้อยแล้ว เดิมตั้งใจจะย้อนกลับไปช่วยเหลือกั๋วจิ่ง แต่เมื่อเงยหน้ามองอีกครา... หญิงสาวกลับมายืนตรงหน้าเขาในร่างมนุษย์เรียบร้อยแล้ว

นางมีกล้ามเนื้อแน่นตึง ใบหน้าแดงปลั่งดุจผลทับทิม พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าเล็กน้อย

“อู๋โม่... ไฉนเจ้าช่างอ่อนโยนกับข้านัก ในใจเจ้านั้น...”

“ไม่มี!” เสียงตอบสั้นชัดเจนของหลี่โม่ตัดบทลงทันใด

เขายกมือทำท่าทางราวกับทำนบปิดกั้น เป็นการประกาศอย่างหนักแน่น

“เพื่อความสามัคคีแห่งเผ่าอสูร ข้าจะไม่ทอดทิ้งอสูรที่ดีแม้แต่ตนเดียว... เรื่องมีเพียงเท่านั้น”

“หัวหน้ากล่าวได้ดีนัก!” อู๋ต้าเหมิงร้องตะโกนเห็นด้วยสุดเสียง

แต่พอจะยกมือตบไหล่หลี่โม่ กลับพบว่าพออยู่ในร่างจริง กรงเล็บทั้งสองข้างของตนดันแตะกันไม่ถึง