บทที่ 258 นี่ต้องเป็นยอดอัจฉริยะแห่งเผ่าหมิงเจียวเป็นแน่!

“หยุดเลย!”

เสียงคำรามของอู๋ต้าเหมิงดังลั่น บนใบหน้าหยาบกร้านฉายชัดทั้งความตื่นตระหนกและหวาดผวา มันมองหลี่โม่ด้วยสายตาสั่นเทา

ชายหนุ่มหน้าตาเรียบร้อยสุภาพผู้นี้ ไฉนเลยถึงเอ่ยคำพูดที่... ดุดันถึงเพียงนั้นออกมาได้!

หลี่โม่เห็นสีหน้าตื่นตระหนกของมัน ก็เริ่มงงงวยอยู่ในใจ

เอ๊ะ...อาวุโสเฉียนมิได้บอกมิใช่หรือว่าประโยคนี้ใช้สำหรับ ‘การทักทายอย่างเป็นมิตร?’

เขาพลันกระแอมไอ แล้วโบกมือปัดป้องกลบเกลื่อน

“อะแฮ่ม! เมื่อครู่เป็นเพียงการล้อเล่น อย่าได้ถือสา” พูดจบก็ปรับน้ำเสียงให้หนักแน่นขึ้น

“ข้ากับสหายเดินทางมาจากนอกดินแดนหนานเจียง มุ่งหมายตามหาญาติในเผ่าหมิงเจียว จึงอยากขอสอบถามเจ้าเกี่ยวกับดินแดนของเผ่าสักหน่อย”

อู๋ต้าเหมิงขมวดคิ้วฉับ

“ถามได้ก็จริง แต่เรื่องลับในเผ่าข้ามิอาจเปิดเผย ยิ่งกว่านั้น… พวกเจ้าเป็นมนุษย์อย่างชัดเจน จะมีญาติอยู่ในเผ่าหมิงเจียวได้อย่างไรกัน… หรือไม่ก็คงเข้าใจผิดแล้ว”