บทที่ 248 เตรียมพร้อมก่อนออกเดินทาง

ณ ลานหลังโรงเตี๊ยม

“ครั้งแรกที่ใช้เคล็ดวิชาเจ็ดสิบสองอสูรจำแลง ความรู้สึกช่าง...พิสดารล้ำเหลือ”

หลี่โม่กำหมัดแน่น ตวัดแขนขา เสียงที่เปล่งออกมาทุ้มต่ำลึก คล้ายเสียงชายหนุ่มพยายามข่มลมปราณให้สะท้อนกังวานออกจากอก เขาหยิบกระจกทองแดงขึ้นส่องเงาตนเองครู่หนึ่ง

บัดนี้… บนแก้มมีเกล็ด ‘หมิงเจียว’ ปรากฏขึ้นเป็นแถบ บนศีรษะมีเขาโค้งงอขึ้นสองข้าง ภาพในกระจกคือรูปลักษณ์ของ ‘หมิงเจียว’ ในร่างมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ ด้านหลังยังเห็นเงาของมันทาบทับอยู่เลือนราง

ทันทีที่คิดในใจ ร่างกายก็พลันแปรเปลี่ยนอีก เขารู้สึกว่าตนถูกแรงลึกลับพองขยาย ม่านหมอกคลุ้งโอบล้อมกาย ปลายนิ้วกลายเป็นกรงเล็บมังกร ขนอ่อนที่ริมฝีปากแปรเป็นหนวดเครายาวสั่นระริก

การแปรร่างรวดเร็วเสียจนต้องรีบถอดเสื้อคลุมขนสัตว์ที่องค์หญิงน้อยตัดให้ก่อนที่มันจะฉีกขาด