บทที่ 147: อย่ามาโบกปูนบนหน้าฉัน

บทที่ 147: อย่ามาโบกปูนบนหน้าฉัน

เช้าวันรุ่งขึ้น

ซินเจียง บริเวณแคมป์ใกล้ทะเลสาบไซ่หลี่มู่ หลังจากเก็บกระเป๋าเรียบร้อยแล้ว เฉินซูหราน หลินเวยเวย และหลี่เมิ่งเหยาก็กล่าวลาผู้ร่วมรายการประจำทั้งหกคน

แคมป์กลางพงไพรเป็นรายการที่ใช้แรงกายมากจริงๆ ทั้งสามคนเริ่มถ่ายทำตั้งแต่แปดโมงกว่าเมื่อวาน จนกระทั่งสี่ทุ่มกว่าถึงได้เข้าเต็นท์พักผ่อน แค่จำนวนก้าวที่แสดงบนสายรัดข้อมือวัดการออกกำลังกายก็เกินสองหมื่นก้าวแล้ว

เด็กสาวทั้งสามไม่บ่นเหนื่อยแม้แต่คำเดียว ตลอดทางพวกเธอให้ความร่วมมือกับแขกรับเชิญคนอื่นๆ เป็นอย่างดี หลังมีประสบการณ์ถ่ายทำบันทึกประจำวันของโฮมสเตย์เก็บแสงมาแล้ว ครั้งนี้พวกเธอจึงแสดงออกได้เป็นธรรมชาติมากขึ้น และแขกรับเชิญประจำทั้งหกคนก็มีความประทับใจต่อพวกเธอไม่น้อย