บทที่ 143: คนที่มีสติที่สุดกลับไร้สาระที่สุด

บทที่ 143: คนที่มีสติที่สุดกลับไร้สาระที่สุด

ท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมาย

เจียงเฟิงหลับตาลง มือทั้งสองข้างกำไมโครโฟนไว้แน่น

เมื่อถึงจังหวะที่เหมาะสมที่สุด เขาก็เริ่มร้องเพลงขึ้นมา

“เมื่อเธอก้าวเข้าไปในสถานที่แห่งความรื่นเริง”

“แบกความฝันและความปรารถนาทั้งหมดไว้บนหลัง”

“……”

【ไม่ใช่! ไม่ใช่แล้ว!】

【เชี่ย! เสียงนี้มันอะไรกัน!】

เสียงของเขามีพลังพิเศษบางอย่าง ราวกับใช้ความรู้สึกถักทอเป็นตาข่าย คลุมผู้ชมทุกคนเอาไว้ในนั้น