บทที่ 138: สาวงามประจำหมู่บ้าน? ชุนหัว?

บทที่ 138: สาวงามประจำหมู่บ้าน? ชุนหัว?

เดินออกจากประตูทิศใต้ของโรงแรมแล้วมุ่งหน้าไปทางตะวันตกราวสิบนาที ก็จะเจอศูนย์การค้าแห่งหนึ่ง

ในศูนย์การค้ามีร้านอาหารสารพัด ร้านหม้อไฟหม่าล่าเสฉวน-ฉงชิ่งที่เซี่ยชุนหนิงพูดถึงอยู่ชั้นหนึ่ง ข้าง ๆ ยังมีร้านไก่ตุ๋นซอสเหลืองกับร้านหม้อไฟทองแดงสไตล์นครหลวงแบบดั้งเดิมด้วย

ทั้งคู่สั่งหม้อไฟหม่าล่าคนละชุดในร้าน ระหว่างรออาหารมาเสิร์ฟ โทรศัพท์ของเซี่ยชุนหนิงก็ดังติ๊ง ๆ ไม่หยุด

เซี่ยชุนหนิงเหลือบมองเจียงเฟิงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ไม่ได้เปิดลำโพง แต่กดรับสายแล้วแนบโทรศัพท์ไว้ข้างหู “ฮัลโหล พี่สาว~”

ปลายสายย่อมเป็นเซี่ยชุนหัว

“ตอนนี้ทำอะไรอยู่?”

“กำลังจะกินข้าวน่ะ”

“คราวนี้มานครหลวงกันแค่สองคนเหรอ?”