กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 121: หา? นี่มันเกินไปแล้ว!
หลังผ่านช่วงเก้อเขินตอนเพิ่งรู้จักกันไปแล้ว นิสัยชอบเข้าสังคมของเซี่ยชุนหนิงก็ค่อยๆ เผยออกมา
พอเดินเข้ามาในโครงการที่พัก เซี่ยชุนหนิงก็ชวนคุยขึ้นมาก่อนว่า “ที่แท้ตอนพวกเธอออกรายการก็ใช้ชื่อในวงการกันเหรอ?”
เฉินซูหรานพูดว่า “เมิ่งเหยาไม่ได้ใช้นะ”
“งั้นต่อไปฉันจะเรียกพวกเธอว่าอะไรดี?”
“เรียกฉันว่าชูหรานก็ได้”
“แล้วเธอล่ะ?” เซี่ยชุนหนิงยื่นมือไปโอบไหล่หลินเวยเวย หลินเวยเวยตอบอย่างตะกุกตะกักว่า “อะ...อะไรก็ได้”
เซี่ยชุนหนิงหัวเราะออกมาทันที “งั้นฉันจะเรียกเธอว่าเวยเวยเหมือนพี่เฟิงก็แล้วกัน พวกเธอเรียกฉันว่าชุนหนิงตรงๆ ก็ได้ ยังไงฉันก็อายุมากกว่าพวกเธอไม่กี่ปีเอง”
“เธอมาจากนครหลวงเหรอ?”
“ใช่สิ”