กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 116: ฉันจะดูแลพวกเธอเอง
“ชนแก้ว สวัสดีปีใหม่นะ”
“สวัสดีปีใหม่”
หลังจากวุ่นวายกันมาทั้งวัน พอหกโมงห้าสิบกว่าๆ ในที่สุดทั้งครอบครัวก็ได้นั่งกินอาหารค่ำวันส่งท้ายปีเก่ากัน
หม้อไฟตรงกลางโต๊ะส่งไอร้อนกรุ่น รอบๆ วางอาหารไว้เต็มสองวง แม้เสียงประทัดนอกหน้าต่างจะดังขึ้นเรื่อยๆ แต่โทรทัศน์ในห้องรับแขกก็ยังเปิดอยู่ ความคึกคักปรากฏเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาในตอนนี้
“ไม่ต้องรีบหรอก ค่อยๆ กินกัน ตั้งใจกินให้ถึงสามทุ่มไปเลย”
เหล่าเฉินวุ่นอยู่ทั้งบ่าย คงจะกระหายน้ำไม่น้อย พอดื่มเครื่องดื่มในแก้วรวดเดียวหมด เจียงเฟิงก็หยิบน้ำส้มมาเติมให้พลางพูดว่า “แม่ เหนื่อยมามากเลยนะครับ”
“ไม่เหนื่อยหรอก ต่อไปแค่ทำให้แม่น้อยใจให้น้อยลงก็พอ”