กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 113: พ่อแม่ที่รู้สึกผิด
“ฉันขอตกลงกับเธอไว้ก่อนนะ พอไปถึงที่นั่น ไม่ว่าเขาจะพยายามถามเรื่องของฉันยังไง เธอก็ห้ามบอกอะไรเกี่ยวกับฉันให้เธอคนนั้นรู้เด็ดขาด”
เซี่ยชุนหนิงถามอย่างประหลาดใจว่า “เขาไม่รู้แม้แต่ชื่อของเธอเลยเหรอ?”
“เธอเรียกฉันว่า…สาวงามประจำหมู่บ้านมาตลอด ฉันใช้บัญชีวีแชตสำรองคุยกับเขา”
“สาวงามประจำหมู่บ้าน???” เซี่ยชุนหนิงยิ้มเจ้าเล่ห์ “พี่! ไม่คิดเลยนะว่าพี่จะเป็นคนแบบนี้”
เซี่ยชุนหัวคว้าหูเซี่ยชุนหนิงหมับ “พูดให้ดีนะ ฉันเป็นคนแบบไหน?”
“เจ็บ ๆ ๆ”
“ไม่ต้องแกล้ง ฉันแทบไม่ได้ออกแรงเลย”
“พี่ช่วยหาโอกาสคุยกับแม่ให้หน่อยสิ บอกแม่ว่าเธอหางานที่เหมาะกับฉันในไห่เฉิงได้แล้วก็พอ ฉันกลัวว่าถ้าพี่บอกว่าเป็นที่อื่น แม่จะไม่ยอมให้ฉันไป”