กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 105: แผนการหลังจากนี้
ชุนเฉิงตอนตีสามตีสี่เงียบสงัดจนไม่ได้ยินแม้แต่เสียงสุนัขเห่า
รถจอดอยู่หน้าทางเข้าหมู่บ้านที่มืดสนิท
หลังจากทั้งสี่คนลงจากรถ เจียงเฟิงก็จ่ายเงินและยกกระเป๋าเดินทางทั้งหมดลงมา จากนั้นจึงเดินเข้าไปในหมู่บ้าน ทว่าเขาต้องเปิดไฟฉายจากโทรศัพท์มือถือถึงจะมองเห็นทางใต้เท้าได้ชัด
โชคดีที่ตลอดทางไม่มีอะไรติดขัด
เมื่อผลักประตูเข้าไปแล้วเปิดไฟ ความรู้สึกสบายใจที่ได้กลับบ้านก็ผุดขึ้นมาเอง
“พวกเธอนอนกันก่อนเถอะ ฉันจะนั่งอยู่ในห้องรับแขกสักพัก ฟ้าสว่างแล้วค่อยกลับบ้าน”