กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 103: นกกระจอกก็โผบินสู่ฟ้าได้
เฉิน: “หมอกบนฟ้ามาเยือนอย่างไม่รีบร้อน”
เฉิน: “สายน้ำเงียบสงบราวกับภาพวาดสีน้ำมัน”
หลิน: “นกพิราบสันติภาพก้าวเอื่อยๆ ไปตามจังหวะ”
หลิน: “หัวใจค่อยๆ กลับมาสดใส”
หลี่: “ขอให้เธอเป็นเหมือนองครักษ์ผู้กล้า”
“…”
ทุกครั้งที่สามสาวร้องเพลงที่เจียงเฟิงแต่ง พวกเธอมักจะมั่นใจเป็นพิเศษ
พวกเธอตัวเล็กๆ ยืนอยู่บนเวทีใหญ่โต แต่กลับกลายเป็นจุดสนใจของทั้งฮอลล์ รวมถึงผู้ชมทุกคนในห้องไลฟ์
เพราะเวลาจำกัด เจียงเฟิงจึงไม่ได้ให้อู๋เสี่ยวหย่าออกแบบท่าเต้นให้เพลงนี้ แต่หลังจากฝึกฝนอย่างหนักมาสองเดือน ต่อให้ไม่มีการจัดท่าเต้น พวกเธอก็ยังอดไม่ได้ที่จะขยับร่างกายตามเสียงเพลงเมื่อยืนอยู่บนเวที