บทที่ 44: ม้ามืด

บทที่ 44: ม้ามืด

เจียงเฟิงเอนพิงหัวเตียง คุยกับเจ้าหนี้ของตัวเองอยู่

ทั้งสองไม่ได้ติดต่อกันมานานมากแล้ว วันนี้สาวงามประจำหมู่บ้านจู่ ๆ ก็ส่งเครื่องหมายคำถามมาให้ เจียงเฟิงถึงกับกระวนกระวาย คิดว่าอีกฝ่ายคงมาทวงเงิน

เจียงเฟิง: “ช่วงนี้ยุ่งนิดหน่อย”

สาวงามประจำหมู่บ้าน: “ยุ่งอะไรอยู่เหรอ?”

เจียงเฟิง: “เอ่อ ฉันมาทำงานที่ซิงเฉิง อย่างน้อยก็ต้องอยู่ที่นี่ครึ่งเดือน”

สาวงามประจำหมู่บ้าน: “มาทำงานเหรอ? ทำอะไรล่ะ?”

เจียงเฟิง: “ความลับ”

สาวงามประจำหมู่บ้าน: “ใช้หนี้มา”

เจียงเฟิง: “...”