บทที่ 37: ขนตาโค้งงอน

บทที่ 37: ขนตาโค้งงอน

เวลาค่อนข้างกระชั้นชิด ต้องเลือกเพลงให้ได้โดยเร็วที่สุด

หลังจากเจียงเฟิงกลับถึงบ้าน เขาก็รีบอาบน้ำทันที จากนั้นขังตัวเองอยู่ในห้อง เหล่าเฉินเดิมทีอยากลองถามหยั่งเชิงสักสองสามคำ แต่พอเห็นว่าลูกชายดูไม่มีท่าทีอยากคุยด้วย เธอก็ยิ่งมั่นใจในความคิดของตัวเอง

“มีเวลาครึ่งเดือน ต้องซ้อมร้องเพลง แล้วยังต้องซ้อมเต้นด้วย”

“ถึงตอนนั้นต้องขึ้นเวทีแข่งกับเด็กฝึกหัดจากบริษัทดังตั้งมากมาย ยังไงก็ต้องเอาผลงานที่โดดเด่นพอออกมาให้ได้”

เจียงเฟิงหลับตา พึมพำเบา ๆ พลางปล่อยให้คลังเพลงในหัวเลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ทุกครั้งที่นึกถึงเพลงหนึ่งเพลง ภาพการแสดงบนเวทีของเพลงนั้นก็จะผุดขึ้นมาด้วย