กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 572 กลัวพวกเจ้าถูกลมทะเลพัดปลิว เลยมอบโซ่ตรวนเหล็กให้ใส่ มันสมเหตุสมผลแล้วไม่ใช่รึ?
ตอนที่หีบถูกยกผ่านสะพานขึ้นเรือ ก็มีเสียงเหล็กกระทบกันดังมาจากข้างใน
ตอนนั้นเอง หนานเซิงหมี่ที่เปลี่ยนมาสวมชุดใหม่ทำจากผ้าไหมสีเขียวซึ่งต้าเว่ยพระราชทานให้ บนหัวยังสวมหมวกผ้าทรงสี่เหลี่ยมดูน่าขัน ก็พาผู้ติดตามชาวยามาไทสิบกว่าคนวิ่งเหยาะๆ เข้ามาด้วยสีหน้าชื่นบาน
“ท่านซ่างกง! ท่านหลี่ซ่างกง!”
หนานเซิงหมี่วิ่งมาถึงตรงหน้าหลี่หย่วน ก็คุกเข่าทั้งสองข้างแล้วโขกหัวลงกับพื้นเสียงดัง
หลี่หย่วนปิดสมุดในมือแล้วก้มมองเขา
“อ้าว ใต้เท้าหนานเซิงหมี่ ไม่พักอยู่ในห้องเรือ วิ่งมาถึงท่าเรือขนสินค้านี่ทำไม?”