เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 556 เพิ่งออกจากถ้ำหมาป่า เล่าปี่ก็เอาหัวพุ่งเข้าโรงเชือดของพันธมิตรเก่าเสียแล้ว!
เกลือขาวละเอียดไหลลงมาเป็นสาย!
เสมียนเปิดผ้าใบกันน้ำของรถม้าอีกคันที่อยู่ข้างกัน
ในรถมีมีดฟืน จอบเหล็ก และหม้อเหล็กใหม่เอี่ยมรวมกว่าร้อยชิ้น ข้างกันยังมีเหล้าข้าวฟ่างดีกรีแรงที่บ่มมาหลายปีอีกหลายสิบไห ทุกไหเปิดดินที่ผนึกปากไหออกแล้ว พร้อมผ้าป่านสีเขียวหม่นที่วางซ้อนกันเป็นตั้ง!
“ซี๊ด...!”
อูกู่กับหัวหน้าถ้ำอีกสามสิบห้าคนที่อยู่ข้างหลังมองตาค้างทันที หัวหน้าถ้ำเล็กบางคนถึงกับน้ำลายไหลอย่างไม่คิดอาย อยากพุ่งเข้าไปเลียเกลือขาวละเอียดนั่นสักสองทีใจจะขาด
เทียบกับผ้าไหมเสฉวนสีฉูดฉาดสิบพับที่หลิวเป้ยเพิ่งส่งมาแล้ว ของพวกนี้ต่างกันราวฟ้ากับดิน!
ผ้าไหมเสฉวนกินแทนข้าวได้หรือ? ใช้ตัดต้นไม้ ถางที่ทำกินได้ไหม?
เกลือละเอียด หม้อเหล็ก และมีดเหล็กกล้าพวกนี้ต่างหากที่เป็นของจำเป็นต่อชีวิต ชาวเขาอย่างพวกเขาฝันอยากได้กันทั้งนั้น!
เสมียนปัดเม็ดเกลือออกจากมือ แล้วหยิบกล่องไม้จันทน์ม่วงจากอกเสื้อมาเปิดต่อหน้าทุกคน