เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 552 ในเมื่อสู้ไม่ได้ ก็อย่าหาว่าข้าปล่อยพิษหมอกล้มโต๊ะเลย!
เสียงตะโกนยังไม่ทันเงียบลง จูเก๋อเลี่ยงก็มองเห็นทุกอย่างมืดวูบ เขาอ้าปากกระอักเลือดสดออกมาคำใหญ่ ก่อนจะหงายหลังล้มตัวแข็งทื่อลงบนคานรถ หมดสติไปทันที
“กุนซือ! ข่งหมิง!”
หลิวเป้ยถลาไปข้างรถ มองจูเก๋อเลี่ยงที่หมดสติไม่รู้เรื่อง
“น้องรอง! น้องสาม! รีบช่วยข่งหมิงเร็ว!”
กวนอวี่เห็นดังนั้นก็ยอมให้จ้าวอวิ๋นแทงหอกเข้าไหล่ซ้าย อาศัยแรงกระแทกปัดด้ามหอกออก แล้วตวัดดาบกลับไปไล่ทหารโจโฉที่อยู่รอบตัวให้ถอย ก่อนใช้มือข้างเดียวคว้าจูเก๋อเลี่ยงที่หมดสติขึ้นจากรถมาพาดขวางไว้บนหลังม้าของตน
ทหารองครักษ์ไป๋เอ่อร์ห้าร้อยนายสุดท้ายของหลิวเป้ยเอาตัวเรียงกันเป็นกำแพง ต้านดาบกับง้าวของเตียนอุยและสวี่ฉู่ไว้สุดชีวิต ยอมเอาชีวิตเข้าแลกจนเปิดทางหนีบนลาดดินสูงชันทางขวาได้ช่องหนึ่ง
“พี่ใหญ่ รีบไป!”