กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 476 ไม่ให้ลาสามเดือนงั้นขอลางานครึ่งปี! ไอ้ที่ทำงานเฮงซวยนี่ ใครจะทำก็ทำไป!
หนึ่งชั่วยาม! กว่าทหารคนสนิทสองนายจะพบหานสุยที่เชิงเขา เขาก็เสียเลือดไปมากแล้ว
แขนซ้ายของเขาขาดถึงหัวไหล่ แม้จะใช้ผ้าเนื้อหยาบมัดแผลไว้แน่น เลือดก็ยังซึมออกมาไม่หยุด
อดีตลูกน้องของหานสุยหลายคนช่วยกันหามเขามา แต่พอเข้าใกล้ค่ายกองทัพโจโฉ ก็ถูกทหารยื่นหอกขวางไว้
“วางอาวุธ!”
หานสุยลืมตาขึ้น พูดด้วยเสียงอ่อนแรง
“ข้า... ขอพบเว่ยอ๋อง”
โจโฉลงจากม้าแล้วเดินเข้าไปหา
หานสุยเงยหน้ามองเขา ฝืนยิ้มอย่างขมขื่น
“เม่งเต๊ก เจ้าชนะแล้ว”