กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 472 ในเมื่อท่านชอบมโน ก็อย่าโทษข้าที่แต่งเรื่องใส่สีสัน!
“ยืมมา”
“คืนหรือยัง?”
“ต่อมาคนนั้นตายในเหตุจลาจลของพวกเชียง เลยไม่ทันได้คืน”
โจโฉตบต้นขาฉาด
“ถ้าอย่างนั้นก็หลอกเขามาอยู่ดีไม่ใช่หรือ?”
หานสุยชะงักไปนิด ก่อนจะหัวเราะออกมาเช่นกัน
ทั้งสองคุยกันอยู่หน้ากองทัพ เสียงก็ไม่ได้เบานัก
หม่าเชาที่อยู่ด้านหลังฟังได้ไม่ครบทุกคำ เห็นเพียงโจโฉกับหานสุยพยักหน้าบ้าง หัวเราะบ้างอยู่ไกล ๆ
มือที่กำทวนยาวของเขาค่อย ๆ บีบแน่นขึ้น โจโฉหันตัวไปชี้หนวดเคราของหานสุย