กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 466 พ่อแท้ๆ จะไปหอมเท่าทรัพย์สินได้ไง คุกเข่ารับพ่อใหม่ทันที!
หม่าเชาฉีกจดหมายฉบับนั้นเป็นสี่ชิ้น แล้วโยนทิ้งลงข้างเท้า
ทหารเฒ่าที่มาส่งจดหมายคุกเข่าอยู่ในกระโจม ดวงตาแดงก่ำ
“ท่านแม่ทัพน้อย!”
“นี่เป็นจดหมายที่นายท่านเขียนด้วยมือตัวเอง! นายท่านสั่งให้ผู้น้อยดูท่านเปิดอ่านกับตา แล้วยังฝากมาถามท่านอีกคำ ท่านยังเห็นนายท่านเป็นพ่ออยู่หรือไม่!”
หม่าเชาก้มมองเขา
“พ่อหรือ?”
“ถ้าเขาเห็นข้าเป็นลูกจริง ทำไมไม่อยู่ซีเหลียง กลับวิ่งไปเป็นหมารับใช้โจโฉถึงสวี่ตู?”
ทหารเฒ่าสะท้านไปทั้งตัว
“ท่านแม่ทัพน้อย ระวังคำพูดด้วย!”