เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 451 กั้นด้วยแม่น้ำแยงซีแท้ๆ ยุ้งฉางของท่านบินขึ้นฟ้าเองได้ไง?
มือของทหารเจียงตงคนนั้นค้างอยู่บนไม้ตีฆ้อง เขายังไม่ได้ตีทันที
หมอกเริ่มลงเหนือแม่น้ำ เมฆบังดวงจันทร์จนมิด หาดโคลนมืดไปหมด เมื่อครู่เขาเหมือนเห็นอะไรขยับอยู่ในโคลน แต่ก็คล้ายจะเป็นแค่น้ำที่กระเซ็นขึ้นมาตอนน้ำลง
เขาหรี่ตาแล้วชะโงกตัวไปข้างหน้าอีกหน่อย
จ้าวอวิ๋นยกมือซ้ายขึ้น คว่ำฝ่ามือแล้วกดลงเบาๆ
ทหารสามพันคนข้างหลังหยุดนิ่งพร้อมกัน
บางคนจมอยู่ในโคลนไปครึ่งตัว ขาเย็นจนชาไปหมดแล้ว แต่ยังกัดฟันเงียบ บางคนโดนโคลนกระเด็นเข้าตาจนน้ำตาไหลไม่หยุด ก็ยังไม่กล้ายกมือขึ้นเช็ด
ทหารหนุ่มคนนั้นถูกทหารเก่ากดตัวไว้ อึดอัดจนหน้าแดงก่ำ
บนหาดโคลนเงียบจนเหลือแค่เสียงน้ำที่ค่อยๆ ลดลง
ไกลออกไปบนฝั่งเหนือ เสียงกลองศึกของแฮหัวเอี๋ยนดังขึ้นอีกระลอก เสียงโห่ฆ่าลอยตามลมข้ามแม่น้ำมา